Pierwszy solowy album Grzegorza Skawińskiego, nagrany w roku 1988. Bezpośrednią inspiracją do stworzenia tego albumu była jego wizyta w Stanach Zjednoczonych w 1987 roku, gdzie miał okazję zobaczyć na żywo wielu światowej klasy gitarzystów: m. in. Paul Gilbert, Steve Vai i Vinnie Moore. Od tej pory zaczął rozwijać swoje umiejętności gry na gitarze. Jednocześnie zdawał sobie sprawę, że nie będzie mógł ich w pełni wykorzystać w utworach dla Kombi. Od wydania „Nowego Rozdziału” muzyka zespołu była zdominowana przez syntezatory i automaty.
Stąd też pojawiła się decyzja o nagraniu solowego albumu. Razem z Waldemarem Tkaczykiem i Rafałem Paczkowskim, Grzegorz Skawiński nagrał pop-rockowy album, na którym mógł zaprezentować nowe techniki gry na gitarze, które podpatrzył w USA.
Zmianom muzycznym towarzyszyła także zmiana wizerunku artysty. Na okładce zamieszczono zdjęcie Grzegorza trzymającego gitarę francuskiej marki Lâg, ubranego w kowbojskie buty, podarte dżinsy i czarny kapelusz.
Kilka piosenek zyskało pewną popularność: „Dziś tracisz mnie” utrzymało się przez 13 tygodni na Liście Przebojów Trójki, w tym 6 tygodni w pierwszej dwudziestce, jednak w Polsce album przeszedł bez większego echa – głównie przez równoległą działalność Grzegorza w Kombi. Choć muzyka odbiegała od tej granej w „starym” zespole, to wokal w dalszym ciągu się z nią kojarzył.
Greg’s bluesy, lyrical style reminds me at times of Jeff Beck and Joe Satriani. His vibrato, use of legato lines, and two-handed ticks are smooth and well executed.
Mike Varney, GUITAR PLAYER